Imperfectie is eigenlijk heel perfect

Gepost door op 23-jan-2014 in Blog | 0 opmerkingen

Imperfectie is eigenlijk heel perfect

Momenteel leven we in een maatschappij waarvan iedereen verwacht dat we hard werken en de regeltjes volgen. Vreemd genoeg volgen wij deze stroom en proberen wij ervoor te zorgen zo perfect te zijn dat we onszelf dreigen te verliezen.
Toch is het vreemd dat we weten dat we op ons best zijn wanneer we onszelf zijn. Met deze gedachte in het achterhoofd zouden we dus nog beter kunnen presteren als we minder perfectionistisch bent. Ikzelf heb dit als snel geleerd tijdens mijn werk bij de animatie compagnie, een van de kernzinnen in het werk als entertainer was ‘’het maakt niet uit wat je doet, maar hoe je het doet’’. In het kort hield dit in dat je iedere activiteit op de manier moest doen hoe jijzelf het beste je gasten kan entertainen zolang je het maar enthousiast doet. Je moet ervoor zorgen dat het je niet meer kan interesseren wat anderen van je denken zolang jij maar jezelf kunt blijven. Vreemd genoeg doen de entertainers die dit bereiken het vaak beter dan entertainers die alleen maar rekening houden met de gasten.

Ik heb hieruit geleerd dat er twee manieren van streven zijn; 1 normaal streven; 2 perfectionisme. Het grote verschil tussen deze twee is dat perfectionisme de focus ligt op anderen: wat zullen zij ervan denken? Bij normaal streven ligt de focus volledig op jezelf: hoe kan ik mijzelf verbeteren? Wanneer we normale focus willen leren beheersen zullen wij een gevoel van eigenwaarde moeten creëren. Eigenwaarde creëer je alleen wanneer je loslaat wat anderen van je denken. We zullen moeten leren om onze zwakke punten te uiten en onze sterke punten te omarmen.
Schrijf eens 3 sterke punten op en daarna 3 zwakke punten en denk hier goed over na. Doe dit vervolgens nog eens maar bedenk je nu eens dat je dit nooit aan iemand anders kan vertellen. Het is nu makkelijker om negatieve punten op te schrijven en wie weet veranderen je positieve punten ook nog eens. Heel goed kunnen zingen is misschien wel je sterkste punt dat je hebt maar zul je nooit als eerste opschrijven in de angst dat andere dit niet vinden. Durf hierbij jezelf te zijn en dus imperfect.

Het vergt veel moed om je slechte kanten te laten zien door een groot gevoel van schaamte, dat weer komt door angst. De angst om imperfect te zijn.

Wanneer je imperfectie hebt geaccepteerd kun je iedere ochtend opstaan met het gevoel dat alles wat je doet of laat goed genoeg is (voor jezelf). Ook betekent het dat je in bed niet meer hoeft te piekeren maar denkt ‘’nee ik ben niet perfect, maar ik ben het wel waard om liefde te ontvangen’’.

Ik probeer steeds meer mijn imperfectie te tonen en heb daarom ook mijn oude rooms katholieke geloof losgelaten, want ook hier werd er veel van mij verwacht en kon ik niet 100% leven op de manier die ik wil en met de visie die ik heb. Ik heb geen God nodig waar ik mij aan vast kan houden.  God is perfect, wanneer ik mijzelf ben dan ben ik perfect. Dus ik ben mijn eigen God.

Probeer daarom jezelf iedere dag te verbeteren. Niet voor anderen, nee juist omdat jij dat zelf wil.

God is perfect, wanneer ik mijzelf ben dan ben ik perfect. Dus ik ben mijn eigen God. – Giovanni Lotze

Heb de moed om imperfect te zijn. – Brené Brown

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>